1941 yılında Tokat’ın Reşadiye kazasına bağlı Kızılcaören köyünde doğdu. Annesi Saniye Hanım, babası Haydar Bey’dir. Öğrenimine köyünde başladı ve on yaşına kadar orada sürdürdü. Daha sonra babasının işi dolayısıyla Ankara’ya yerleşen ailenin bir ferdi olarak, Hüseyin Güllüoğlu Ortaokulu ve Yeni Mahalle Lisesi’nde öğrenimine devam etti. Bu arada edebiyata ilgi duydu ve şiirler yazdı. İlk zamanlarda şiir bir tutku hâline gelmişken, zamanla edebiyatın diğer dallarına da ilgi duymaya başladı. Hikâyeleri ve makaleleri muhtelif dergi ve gazetelerde yayınlandı. Ahmed Günbay Yıldız, asıl yükselişini romanla yaptı, romanda karar kıldı. “Çiçekler Susayınca”, “Yanık Buğdaylar” ve “Figan” romanları muhtelif gazetelerde tefrika edildi ve daha sonra kitap hâline getirildi. Bunu diğer romanları takip etti. Yazar, eserlerinde Türk toplumunun her kesimini ele aldı ve işledi. İyi ve kötü yönleri ile insan ve toplum arasındaki etkileşimin ötesindeki sebepleri tespit ederek gözler önüne serdi. Ayrıca çözüme yönelik ipuçları da verdi. Yazar evli ve dört çocuk babasıdır. Yayımlanmış eserleri: 1- Çiçekler Susayınca 2- Yanık Buğdaylar 3- Gurbeti Ben Yaşadım 4- Ülkemin Açmayan Çiçekleri 5- Al Yüreğim Senin Olsun (şiir) 6- Benim Çiçeklerim Ateşte Açar 7- Aynada Batan Güneş 8- Dallar Meyveye Durdu 9- Bir Dünya Yıkıldı 10- Üç Deniz Ötesi 11- Sevdalar Sözde Kaldı 12- Sahibini Arayan Mektuplar 13- Hayata Dair Notlar (deneme) 14- Gün Solar Akşamın Mateminden (şiir) 15- Afedersin Hayat 16- Gelirim (şiir) 17- Yürekte Büyümek 18- Sokağa Açılan Kapı 19- Boşluk 20- Sular Durulursa 21- Ekinler Yeşerdikçe 22- Mavi Gözyaşı 23- Azat Kuşları 24- Gönül Yarası 25- Aşka Uyanmak 26- Bahçemde Hazan (şiir) 27- Figan 28- Sitem 29- Siyah Güller 30- Hülyalar Hüzün Açtı 31- Güneşe Matem Düştü 32- Leyl Işıkları 33- Günahın Rengi 34-Yıllar Geriye Dönse 35- Seni Unutmaya Gücüm Yetmedi 36- Sevmekten Korkuyorum 37- Ona Secde Yakışıyor 38- Gül ve Hüzün 39- Kiralık Hayaller 40- Orada da Yıldızlar Kayar mı? 41- Kayıp Sabahlar 42- İstanbul Yüzlü Kadın 43- Kendimi Unutup Sana Ağladım 44- Efkâr Vakti