Doç.Dr.Kemal Sayar′ın Merhamet isimli kitabını okumadıysanız, ne yapıp edin bulun, okuyun... Zaman zaman kendimden utanarak, zaman zaman gözlerim nemlenerek, zaman zaman hayretler içerisinde kalarak okudum kitabı... Modern hayatın ve onun körüklediği bireyselliğin kalplerimizden merhamet duygusunu nasıl söküp attığını ne de güzel anlatmış Kemal Sayar... Ellerine sağlık... Gazetelerde... Dergilerde... Televizyon haberlerinde... Şurada, burada... Gördüğümüz, okuduğumuz hadiselerde artık kalbimiz devreye girmiyor... Dünyanın dört bir tarafında, bombalanmış şehirleri, öldürülmüş çocukları, trafik kazalarını, yangınları, depremleri sadece seyrediyoruz... Yemek soframızda çorbaya kaşığı daldırırken bakmaya devam ediyoruz... İçimizde en küçük bir kıpırtı yok... Sanki bir film izliyoruz... Şapır şupur kaşık sallamaya devam ediyoruz... Boğazımıza takılıp kalmıyor o yemek... Tatlı nerede kaldı? diyoruz... Merhamet duygusu bizi insanî yapan en önemli hasletlerimizin başında geliyor mu?.. Kalbimizde bu duygu olmazsa hayvanlardan ne farkımız kalacak?.. Gene de burada yazdıklarım sevgili Kemal Sayar′ın yazdıklarının yanına yaklaşamıyor... Lütfen bu kitabı bulun ve okuyun... Belki hayatınız değişmeyecek ama eminim hayata bakışınız değişecek... Adalet duygusu elbette insani bir duygudur... Amma... Yanında merhamet duygusu yoksa birşeyler eksik kalmış olmuyor mu?..