skip to Main Content

Grigoriy Spridonoviç Petrov, 1868’de Petrograd’da doğdu; 19 Haziran 1925’te ameliyat edilmek üzere, Yugoslav hükümetince gönderildiği Paris’te öldü. Yoksul bir ailedendi. Lisenin beşinci sınıfından sonra İlahiyat seminerine devam etti. Seminerin edebiyat bölümünde eski ve yeni dilleri öğrendi; tarih, uygarlık, sanat kurslarına katıldı. Papaz olursa, insanları daha çok etkisi altına alabileceğini dünüyordu; bu sebeple papaz ve profesör ünvanlarını aldı. Başkentteki en yüksek aileler arasında bile önemli bir yeri vardı. Çarın sarayına girmiş, grandüklerin eğitmeni olmuştu. Ancak bilgin papazın gönlü yoksullara, işçilere, köylülere daha yakındı. Cahil işçiler ve köylülere vaazlar verirdi. Halk yığınları onun ateşli vaazlarını sevgiyle dinlerdi. 1900 yıllarına doğru, Rusya’nın en ünlü papazlarından, büyükzevkle okunan halk yazarlarından biri oldu. Ruskoye Slovo - Rus Sözü gazetesi daha önce az okunan küçük bir gazeteydi. Petrov başyazarlığa geçince, tirajı birden beş yüz bine çıktı. Yazar ayrıca demokrat bir dergi çıkarıyordu. Bunun da milyonlarca sayısı ülkenin her yanına dağıtılıyordu. Bu sırada ilk önemli yapıtını yayımladı: İncil Yaşamın Temeli Değerindedir. Yapıt yazarına Rusya’da ve dünyada büyük bir ün sağladı. Çince ve Japoncaya kadar, birçok yabancı dile çevrildi. Onun böyle bir büyük ün kazanmasını o zamanın kilisenin ileri gelen üyeleri çekemediler. Çeşitli vesilelerle aleyhinde söylemlerde bulunmaya başladılar. Bunun üzerine, Petrov 1907’de papaz kavuğunu ve cüppesini üstünden atıp din adamlığından ayrıldı. Sivil giyinerek edebî - felsefi çabalarına devam etti.

1920’de oğlu ve yakınları ölmüştü. Kırım’dan İstanbul’a kalkan vapura en son yolcu olarak, yalın ayak başı kabak atlayarak kendini kurtarabildi. Öteki Beyaz Rus göçmenleriyle birlikte Yeşilköy’de yoksulluk çekti. Bu insanlar daha sonraları Triyeste’ye nakledildi. Orada Yugoslav aydınları kendisini tanıyarak onu yoksulluktan kurtardılar. Yugoslav devleti onu Belgrad Üniversitesi’ne profesör tayin etti. Böylece Petrov, Yugoslavya’nın çeşitli yerlerine gidip kültür, uygarlık, din, iş, kardeşlik konularında konferanslar, vaazlar vermek fırsatını buldu. Az zamanda Sırpçayı ana dili gibi öğrendi. İki üç yılda Yugoslavya’nın hemen bütün kasabalarını gezdi. Konferanslarını dinleyenler arasında üniversite öğrencileri ve profesörleri, erler ve subaylar, köylüler ve kentliler, Hıristiyanlar ve Müslümanlar vardı. Üç yılda bin beş yüz konferans verdiği söylenir. Üniversitede verdiği dersler, yaptığı konuşmalar bu sayıya dahil değildir.

Petrov, birçok yapıtının müsveddesini Bulgaristan’a da gönderdi. Bunlar Bulgarcaya çevrilip yayımlandı. Yapıtlarından otuz iki kadarı Bulgarcaya çevrildi. Çoğu birçok kez basıldı. Bunlardan birkaçı: Yaşamın Anlam ve Değeri, Pavel Bersye, Bolşevizm Peygamberi (Dostoyevski Üzerine), Dinler Tarihi ve Felsefesi, Sanat (İnsan Kültürü Üzerine Makaleler).

Yazarın Kitapları

Back To Top