[1884 - 1920] 1884’te Gönen’de doğdu. Babası Kafkas göçmenlerinden Yüzbaşı Ömer Şevki Beydir. Ömer Seyfettin, ilköğrenimine Gönen’de mahalle mektebinde başladı. Bir süre sonra ailece İstanbul’a yerleştiler. İlk ve orta eğitimini İstanbul’da tamamladı. Daha sonra Edirne Askeri Lisesi’ne gitti. 1903’te İstanbul’da Harp Okulu’nu bitirerek teğmen rütbesiyle İzmir’de göreve başladı. Ömer Seyfettin 1912’de Balkan Savaşları’nda Sırp ve Yunan Cephelerinde savaştı. Yanya Kalesi’nin savunmasına katıldı. Kale düşünce Yunanlılara tutsak oldu. Bir yıl süren tutsaklığın ardından İstanbul’a döndü ve Kabataş Lisesi’nde öğretmenlik yapmaya başladı. 1915 yılında evlendi. Bu evlilikten Güner isimli bir kız çocuğu doğdu. 1920 yılında henüz 36 yaşındayken yakalandığı ağır hastalıktan kurtulamadı ve hayata gözlerini yumdu. Ömer Seyfettin, Türk edebiyatının en başarılı öykücülerindendir. Kısa öykü türünün de öncülerinden biridir. Öykülerinde gerçekleri olduğu gibi göstermiş, döneminin sorunlarını yansıtmıştır. Alaycı, süssüz ve sade bir anlatım dili kullanmıştır. Ömer Seyfettin öykülerinde çoğunlukla çocukluk anılarını, halkın inançlarını, tarihî olayları ve toplumun bozulmuş düzenini anlatır.